Ubezpieczenia stają się nowym źródłem finansowania mocy obliczeniowej AI: CoreWeave(CRWV.US) i inne firmy z sektora infrastruktury AI zbiorowo zwracają się ku funduszom ubezpieczeniowym

Serwis Finansowy APP zauważył, że CoreWeave (CRWV.US) szuka możliwości wykorzystania ogromnego funduszu inwestycyjnego towarzystw ubezpieczeniowych w celu finansowania ekspansji swojej infrastruktury AI. Współzałożyciel Brannin McBee planuje zdobyć rating inwestycyjny dla coraz większych długów zabezpieczonych chipami, jak również dla samej firmy.

McBee, mówiąc o środkach dostępnych od towarzystw ubezpieczeniowych, stwierdził: "To jest nieskończone. Jakby wszystkie pieniądze świata spoczywały w skarbcach ubezpieczycieli."

CoreWeave zebrała już ponad 35 miliardów dolarów w tym roku poprzez pożyczki zabezpieczone chipami, obligacje o wysokim dochodzie, obligacje zamienne i emisję akcji. Na koniec czerwca jej zobowiązania z tytułu długu i leasingu wynosiły w sumie około 52 miliardów dolarów.

Pożyczka w wysokości 8,5 miliarda dolarów, zabezpieczona infrastrukturą obliczeniową i kontraktem z Meta Platforms (META.US), uzyskała rating inwestycyjny. CoreWeave stara się rozszerzyć ten model finansowania na długi zabezpieczone kontraktami AI laboratoriów o niższym ratingu.

McBee poinformował, że prawie cała moc obliczeniowa CoreWeave na rok 2027 została już sprzedana, a firma podpisała kontrakty sięgające 2028 roku i później.

Finansowanie infrastruktury AI przenosi się do puli środków ubezpieczeniowych

Zapytania CoreWeave nie są odosobnione – to wzór branżowy, który szybko się powiela. 10 sierpnia tego roku Nvidia ogłosiła, że podpisała memorandum z Apollo, BlackRock, Blackstone, Brookfield, Goldman Sachs i KKR, planując uruchomić platformę finansowania aktywów obliczeniowych, napędzaną ponad 500 miliardami dolarów z kapitału zewnętrznego.

Główne źródło finansowania pochodzi z kont zwykłych i środków długoterminowych towarzystw ubezpieczeniowych: Apollo posiada podmiot Athena zajmujący się ubezpieczeniami emerytalnymi, KKR kontroluje Global Atlantic, Brookfield ma dział rozwiązań majątkowych, a PineBridge i BlackRock zarządzają ogromnymi portfelami ubezpieczeń.

Te platformy udzielają pożyczek dalszym odbiorcom, głównie takim startupom chmurowym jak CoreWeave, Crusoe, Nebius oraz firmom realizującym projekty budowy centrów danych. Pożyczkobiorcy kupują sprzęt Nvidia, zwracają dług pieniędzmi z kontraktów na moc obliczeniową. W marcu tego roku CoreWeave sfinalizowała opóźnioną pożyczkę terminową w wysokości 8,5 miliarda dolarów, umieszczoną w specjalnie utworzonej spółce celowej (SPV) z zabezpieczeniem w postaci GPU i kontraktów klientów, uzyskała rating A3 od Moody’s, ceniona według SOFR plus 225 punktów bazowych, co odpowiada stałemu oprocentowaniu ok. 5,9%, kredyt i ubezpieczenia koordynował Blackstone.

Meta Platforms (META.US) w centrum danych Hyperion w Luizjanie wdraża tę samą koncepcję na większą skalę: zadłużenie SPV na kwotę 27 miliardów dolarów uzyskało rating A+ od S&P, efektywną stopę zwrotu 6,58%, zapadalność w roku 2049, PineBridge podobno kupił ok. 18 miliardów dolarów, BlackRock ponad 3 miliardy dolarów. Meta posiada tylko 20% udziałów w tej spółce joint venture, więc zadłużenie nie jest wykazywane w jej bilansie.

Rynek sekurytyzacji aktywów szybko się rozszerza. Do sierpnia tego roku emisja ABS dla centrów danych osiągnęła 38,4 miliarda dolarów, więcej niż 24,1 miliarda w tym samym okresie rok wcześniej – około trzykrotności wartości z całego roku 2023 (13,6 miliarda dolarów). Cyfrowa platforma kredytowa Blue Owl od 2024 roku przyznała ponad 14 miliardów dolarów kredytów na centra danych; instytucjonalny dział kredytowy Apollo w lipcu sfinansował ponad 4,75 miliarda dolarów na ultra-duży park w Teksasie, według SOFR plus 340 punktów bazowych.

Od pożyczki zabezpieczonej chipami do obligacji inwestycyjnych

Kluczowym elementem umożliwiającym tym długom wejście do portfeli ubezpieczeniowych jest „substytucja kredytowa” stosowana w logice ratingów. Ratingowe agencje oceniają nie chipy, lecz zobowiązania płatnicze zamawiającego: jeśli najemcą jest inwestycyjny gigant, taki jak Microsoft czy Meta, a kontrakt gwarantuje niezmienne płatności, przepływy pieniężne są traktowane jak należności quasi-suwerenne.

Ryzyko polega na tym, że gdy zamawiającym jest AI laboratory, ta substytucja staje się nieważna. OpenAI generuje ok. 25 miliardów dolarów rocznego przychodu z podstawowej działalności, ale na rok 2026 prognozowane zużycie gotówki ma przekroczyć 27 miliardów dolarów. Ich zobowiązania wobec Microsoft, Oracle (ORCL.US) i Amazon z tytułu usług chmurowych zostały dokładnie wymienione i sięgają prawie 590 miliardów dolarów. Nawet Oracle potwierdza ryzyko: ok. połowa rezerwy zamówień w wysokości 638 miliardów dolarów przypada na OpenAI, wolne przepływy pieniężne w roku podatkowym 2026 wynosiły minus 23,7 miliarda dolarów, S&P w lipcu obniżyła rating do BBB-, o krok od junk bondów.

Drugim podnoszonym czynnikiem jest amortyzacja. Szacuje się, że ekonomiczna trwałość GPU to jedynie dwa–trzy lata, podczas gdy budynki centrów danych projektuje się na 20–30 lat. Michael Burry zbudował na tym publiczny spis logiczny shortów: szacuje, że w latach 2026–2028 giganci zaniżą amortyzację o ok. 176 miliardów dolarów.

To rodzi obawy krytyków: ryzyko technologiczne przekształca się w produkt o powierzchni ratingu inwestycyjnego i trafia na bilans towarzystw ubezpieczeniowych. Jeśli przepływy pieniężne z infrastruktury AI będą niższe od oczekiwań, straty będą przenoszone wstecz przez cały łańcuch: „projekty AI, prywatny kredyt, towarzystwa ubezpieczeniowe, posiadacze rent, fundusz gwarancyjny stanowy”, podczas gdy Wall Street zgarnia marżę podczas wzrostów, a część strat w razie spadku może pokryć budżet stanowy.