Analityk Bitunix: Oczekiwania na zawieszenie broni obniżają premie za ryzyko, lecz rozszerzające się sankcje i ograniczenia w żegludze wprowadzają rynek w fazę „zewnętrznego łagodzenia, wewnętrznego kurczenia się”, gdzie dochodzi do dysonansu.

17 kwietnia rynek zaczął wyceniać na nowo „formę wojny”, a nie „samo istnienie wojny”. Przesunięcie z pełnego porozumienia na tymczasowe ramy między USA a Iranem, wraz z rosnącymi sygnałami o zawieszeniu broni, w powierzchowny sposób obniżyło ogonowe ryzyko ekstremalnych zakłóceń dostaw, bezpośrednio powodując spadek popytu na dolara jako bezpieczną przystań i odbicie aktywów ryzykownych. Jednocześnie jednak USA rozszerzyły sankcje transportowe i energetyczne wobec Iranu, obejmujące ropę naftową, produkty rafinowane i metale przemysłowe, co wskazuje, że istotne ograniczenia po stronie podaży nie tylko pozostały, ale stały się bardziej strukturalne. To niedopasowanie „oczekiwanego luzowania vs. faktycznego ograniczania” zniekształca wycenę rynkową. Nie nastąpiło istotne złagodzenie na rynku energii, a jednak dolar osłabł w wyniku odzyskiwania apetytu na ryzyko, tworząc typowe niedopasowanie aktywów: bezpieczne przystanie zbyt wcześnie odzwierciedlają optymistyczne scenariusze, podczas gdy towary nadal wyceniają ograniczenia podażowe. Dlatego Wall Street zaczęła jednogłośnie nastawiać się niedźwiedzio wobec dolara; istotą tego procesu nie jest pogorszenie fundamentów, lecz raczej zachowanie polegające na ponownym zrównoważeniu środków płynących z alokacji wojennych do aktywów ryzykownych. Głębsze zmiany zachodzą obecnie na poziomie polityki i struktury finansowania. Rezerwa Federalna utrzymuje wewnętrznie ostrożny, a wręcz restrykcyjny ton, podczas gdy rynkowe wyceny cięć stóp procentowych na przestrzeni roku zostały drastycznie ograniczone, wskazując, że oczekiwania co do stóp procentowych nie przesunęły się realnie w stronę łagodzenia. Dodatkowo, ostrzeżenia byłych sekretarzy skarbu dotyczące popytu na Treasuries, w połączeniu z utrzymującymi się wysokimi długoterminowymi rentownościami, sugerują, że globalne zaufanie do „aktywu wolnego od ryzyka” marginalnie słabnie. To może dodatkowo osłabić strukturalne wsparcie dla dolara, czyniąc go bardziej podatnym na wahania nastrojów związanych z ryzykiem. Wracając do rynku kryptowalut, BTC obecnie znajduje się w typowej fazie redystrybucji płynności. Kurs wielokrotnie testował strefę podaży powyżej 75 000, bez skutecznego ustabilizowania się, przy utrzymującym się wysokim zagęszczeniu likwidacji i presji uwięzionych pozycji w okolicach 76 000; jednak wyraźne wsparcie płynności ukształtowało się w przedziale 72 000–73 000, wskazując, że środki nie zostały wycofane, lecz przesunięte na częstszą rotację w ramach przedziału. Z punktu widzenia rozkładu „ciepła” likwidacji, rynek buduje nową równowagę zamiast rozwijać trend jednokierunkowy. Ogólnie rynek przeszedł z fazy „opartej na wydarzeniach” do „bazującej na strukturalnym niedopasowaniu”. Krótkoterminowa zmienność kursowa będzie bardziej zależała od tego, jak środki będą realokowane pomiędzy aktywami bezpiecznymi, surowcami energetycznymi i ryzykownymi, a nie od pojedynczego makrowydarzenia. Prawdziwym kluczem nie jest już to, czy konflikt się zakończy, lecz kiedy ograniczenia podażowe i warunki płynnościowe zostaną ponownie wyrównane.