Cztery ryzyka związane ze stablecoinami, które odciągają 1,5 bln dolarów z banków, twierdzi Standard Chartered
- Ponad 1,5 biliona dolarów może odpłynąć z tradycyjnego systemu bankowego.
- Amerykańskie banki regionalne są najbardziej narażone na ten odpływ kapitału.
- Potyczki między bankami a dostawcami stablecoinów trwają, ponieważ regulacje w USA utknęły w martwym punkcie.
Stablecoiny przejmują depozyty bankowe — a tradycyjni pożyczkodawcy nie są z tego zadowoleni.
Stablecoiny rozliczają się natychmiastowo, działają przez całą dobę i coraz częściej oferują lepsze zwroty niż tradycyjne konta oszczędnościowe.
To właśnie ten ostatni punkt stanowi największe ryzyko dla banków, które polegają na depozytach klientów.
Teraz Standard Chartered z siedzibą w Wielkiej Brytanii oszacował skalę szkód.
Analitycy przewidują, że do końca 2028 roku z banków z rynków rozwiniętych w USA odpłynie około 500 miliardów dolarów, a z banków z rynków wschodzących kolejne 1 bilion dolarów.
Ta ocena, przedstawiona przez Geoffrey’a Kendricka, globalnego szefa działu badań nad aktywami cyfrowymi w Standard Chartered, pojawia się właśnie w momencie, gdy ustawa Clarity Act utknęła w martwym punkcie z powodu sporu, czy stablecoiny powinny wypłacać zyski bezpośrednio posiadaczom.
W momencie pisania, projekt ustawy zabrania dostawcom usług aktywów cyfrowych wypłacania odsetek posiadaczom stablecoinów — przepis ten skonfrontował największe banki z Coinbase i innymi firmami kryptowalutowymi, co opóźnia zatwierdzenie regulacji.
Oto cztery ryzyka dla amerykańskich banków, które wskazuje Standard Chartered.
Różnica między kredytami a depozytami
Dla Kendricka najjaśniejszą miarą ryzyka, jakie stablecoiny stanowią dla modeli biznesowych banków, jest różnica między tym, ile banki zarabiają na kredytach, a ile płacą za depozyty.
To tzw. dochód z marży odsetkowej netto, czyli NIM.
Banki mogą płacić klientom np. 2% od depozytów, a następnie pożyczać te środki z oprocentowaniem 5%. Różnica 3% to zysk banku.
Jeśli te depozyty odpłyną do stablecoinów, ten zysk znika, mówi Kendrick.
Amerykańskie banki regionalne są najbardziej narażone na taki odpływ kapitału, a NIM stanowi nawet do 80% całkowitych przychodów niektórych instytucji.
Z kolei banki inwestycyjne, takie jak Goldman Sachs czy Morgan Stanley, są mniej narażone, gdyż NIM stanowi mniej niż 30% ich przychodów.
Ograniczona poduszka redepozytowa
Gdyby emitenci stablecoinów trzymali swoje rezerwy w depozytach bankowych, odpływ byłby złagodzony.
Ale tak nie jest, argumentuje Kendrick.
„Dwaj dominujący emitenci stablecoinów — Tether i Circle — przechowują odpowiednio tylko 0,02% i 14,5% swoich rezerw w depozytach bankowych, więc redepozytowanie jest minimalne", mówi Kendrick.
Obaj emitenci trzymają swoje rezerwy głównie w amerykańskich bonach skarbowych i funduszach rynku pieniężnego.
Oznacza to, że jeśli użytkownicy zamienią 100 dolarów na stablecoiny, niemal cała ta kwota opuszcza tradycyjny system bankowy, zazwyczaj trafiając do amerykańskich bonów skarbowych i funduszy rynku pieniężnego.
Koncentracja geograficzna
Około jedna trzecia całego popytu na stablecoiny pochodzi z rynków rozwiniętych, przy czym zdecydowana większość zapotrzebowania generują gospodarki wschodzące.
A ponieważ ponad 95% stablecoinów jest denominowanych w dolarach amerykańskich, to amerykańskie banki poniosą największe skutki ewentualnego odpływu depozytów.
Chociaż australijskie banki wykazują poziom podatności na odpływ depozytów podobny do amerykańskich banków regionalnych, ryzyko dla banków spoza USA pozostaje obecnie dość ograniczone, według Kendricka.
Detal kontra hurt
Kendrick wskazał kolejny problem.
Banki płacą niższe odsetki na zwykłych kontach oszczędnościowych klientów, ponieważ te depozyty są ubezpieczone przez Federal Deposit Insurance Corporation (FDIC).
Ale jeśli ci klienci przeniosą swoje środki do stablecoinów, banki będą musiały zastąpić to finansowanie, pożyczając z innych źródeł — takich jak inwestorzy instytucjonalni — którzy żądają znacznie wyższych stawek.
Nawet jeśli całkowita suma depozytów w banku pozostanie bez zmian, jego koszty wzrosną.
„Stablecoiny są pierwszym dużym zakłócaczem rynków finansowych opartym na blockchainie”, podsumował Kendrick.
Zastrzeżenie: Treść tego artykułu odzwierciedla wyłącznie opinię autora i nie reprezentuje platformy w żadnym charakterze. Niniejszy artykuł nie ma służyć jako punkt odniesienia przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych.
Może Ci się również spodobać
Główne banki z Wall Street zbiorowo podniosły prognozy podwyżek stóp, kontrakty terminowe na amerykańskie obligacje skarbowe kontynuują spadki, złoto spada o ponad 1%, przebijając poziom 4000.
Po tym, jak amerykański wskaźnik CPI za październik przekroczył oczekiwania, Goldman Sachs oraz Nomura w swoich prognozach dotyczących ścieżki podwyżek stóp procentowych uwzględnili możliwość podwyżki w marcu przyszłego roku, natomiast Deutsche Bank przewiduje podwyżkę w styczniu. Obecnie rynek w pełni wycenia podwyżkę stóp procentowych o 25 punktów bazowych w grudniu, natomiast prawdopodobieństwo podwyżki o 50 punktów bazowych wynosi 13%. W środę rynek kasowy amerykańskich obligacji był zamknięty, kontrakty terminowe na amerykańskie obligacje kontynuowały spadki, a odpowiadająca im rentowność wzrosła o około 2–4 punkty bazowe; złoto spot spadło o 1,1% pod presją.
Nie ma potrzeby martwić się o ochłodzenie w budowie centrów danych AI? Fala importowa w USA nie osłabnie w krótkim czasie, prawdziwy wstrząs może nadejść w 2029 roku
Projekty centrów danych od momentu podjęcia decyzji inwestycyjnej do rozpoczęcia budowy trwają średnio 4,8 roku, a od rozpoczęcia budowy do uruchomienia operacyjnego potrzeba jeszcze 2,6 roku. Serwery zazwyczaj mogą zostać dostarczone dopiero po zakończeniu prac budowlanych i instalacji stelaży. Dla partnerów handlowych takich jak Tajwan (Chiny), Korea Południowa czy Meksyk, którzy polegają na amerykańskim łańcuchu dostaw centrów danych, popytowa inercja cyklu budowy zapewnia przynajmniej roczną lub dwuletnią poduszkę dla eksportu w przyszłości.
Wielka kontrowersja w Rezerwie Federalnej: kiedy powinien zakończyć się kadencja „trzeciej osoby” Williamsa?
Punktem spornym jest to, czy Williams powinien odejść ze stanowiska w czerwcu 2028 roku (po pełnej 10-letniej kadencji), czy w czerwcu 2027 roku (po osiągnięciu wieku emerytalnego 65 lat). Analizy wskazują, że Rada Gubernatorów Fed posiada ostateczną władzę decyzyjną; jeśli odejdzie wcześniej, prezes Fed Walsh zyska możliwość wcześniejszego obsadzenia tej kluczowej pozycji zgodnie ze swoimi priorytetami personalnymi, lecz wymuszone skrócenie kadencji Williamsa może zostać uznane za ingerencję polityczną. Sam Williams spodziewa się pełnić funkcję do czerwca 2028 roku.
Morgan Stanley ostrzega: ceny starego magazynowania osiągają szczyt, podaż i popyt mogą zrównoważyć się do 2028 roku
Morgan Stanley wskazuje, że po zakończeniu wyborów śródokresowych w Stanach Zjednoczonych, przewiduje się, iż około 20% nowo powstających centrów danych w USA planowanych na 2028 rok zostanie przesuniętych na 2029 rok. Może to doprowadzić do "przerwania łańcucha dostaw" w 2028 roku oraz ryzyka nadmiernego gromadzenia zapasów starszych pamięci masowych. Starsze generacje pamięci nie są objęte długoterminowymi umowami o stałych cenach, przez co zmniejszający się niedobór podaży może powodować znaczne wahania cenowe. Powyższa analiza dotyczy wyłącznie starszych generacji pamięci, takich jak DDR3/4, SLC/MLC NAND oraz pamięci flash NOR.
Ceny krypto
Więcej
